Polimorfizmy SNP genu CHRM2 w intronach 4 i 5 wykazują istotny związek z alkoholizmem (P = 0,004–0,007). Dwa SNP w intronie 4 są związane z zespołem dużej depresji (P = 0,004 i 0,017). Powszechny haplotyp T–T–T (rs1824024–rs2061174–rs324650) jest rzadziej przekazywany osobom uzależnionym od alkoholu. Haplotyp T–T–T jest rzadziej przekazywany osobom z depresją. Haplotypy komplementarne są nadmiernie przekazywane alkoholikom. Haplotypy komplementarne są nadmiernie przekazywane osobom z depresją. Gen CHRM2 był wcześniej powiązany z oscylacjami związanymi z wydarzeniami. Rodziny rekrutowano poprzez probandów uzależnionych od alkoholu. Do analizy wykorzystano test UNPHASED PDTPHASE. Zbadano 11 SNP obejmujących gen CHRM2. Warianty w obrębie lub w pobliżu CHRM2 wpływają na ryzyko wystąpienia obu zaburzeń. CHRM2 koduje muskarinowy receptor acetylocholiny M2. Gen posiada pojedynczy ekson kodujący i alternatywnie splicowany 5′ UTR. Alkoholizm, depresja i ERO wykazują skorelowane powiązanie na chromosomie 7q. Wyniki dostarczają mocnych dowodów na rolę CHRM2 w ryzyku wystąpienia zaburzeń psychicznych.