Baza danych zawiera katalog znaków geometrycznych pochodzących ze 146 francuskich jaskiń z epoki lodowcowej. 70% typów znaków pojawia się już we wczesnym aurignacianie. Znaki te powtarzają się konsekwentnie przez ponad 20 000 lat na terenie całej Francji. Wykorzystano ograniczoną liczbę 26 typów znaków, stosowanych celowo, a nie przypadkowo. Żaden znak nie pojawia się we wszystkich stanowiskach, co wskazuje na świadomy wybór. Znaki te wiążą się z wizerunkami zwierząt, a nie stanowią samodzielną symbolikę. Znaki geometryczne przewyższają liczbą sztukę figuratywną w stosunku 2:1 lub większym. Wczesne użycie przesuwa początki zachowań symbolicznych przed europejską eksplozją twórczości i prawdopodobnie przed exodusem z Afryki. Znaki pojawiają się na całym świecie, w tym w Blombos w RPA (75 000 lat temu) i w Australii. Znaki unciformowe debiutują w aurignackiej jaskini Chauvet i utrzymują się przez cały magdaleniński okres. Znaki w kształcie litery W skupiają się w południowo-zachodniej Francji od okresu aurignackiego do magdalenińskiego. Znaki nie mają składni ani struktury pisma, ale działają jak ideogramy. Powtarzalność sugeruje abstrakcyjne pojęcia ważne dla twórców. Chauvet dostarcza nienaruszonych wczesnych dowodów dzięki dobrym warunkom konserwacji. Typologia ujednolica regionalne różnice pomimo odmiennych nazw. Stanowiska z okresu aurignackiego najbardziej ucierpiały z powodu zawalenia się ścian, co spowodowało przewagę rycin. Planowana ekspansja na Eurazję potroi liczbę stanowisk, co pozwoli na wyodrębnienie silniejszych trendów. Podobne znaki w Hiszpanii sugerują ciągłość międzyregionalną.