Wcześniejsze badania, w których twierdzono o spadku przestępczości z użyciem przemocy wśród osób czarnoskórych, pomijały wzrost liczby przestępstw popełnianych przez Latynosów, co wprowadzało zakłócenia w danych UCR i NCVS. Latynosi, klasyfikowani w danych krajowych głównie jako biali, maskują rzeczywiste dysproporcje między osobami czarnoskórymi a białymi. Wskaźniki przemocy wśród Latynosów są wyższe niż wśród białych, ale niższe niż wśród osób czarnoskórych. Dane z Kalifornii i Nowego Jorku wskazują, że od 1980 r. odsetek aresztowań wśród Latynosów gwałtownie rośnie, podczas gdy odsetek aresztowań wśród osób czarnoskórych pozostaje stabilny. Korekta danych krajowych przy użyciu współczynników korygujących dla Kalifornii i Nowego Jorku eliminuje pozorny spadek przestępczości wśród osób czarnoskórych. Odsetek aresztowań osób czarnoskórych za przestępstwa z użyciem przemocy w danych UCR utrzymuje się na wysokim poziomie po korekcie. Raporty ofiar z NCVS potwierdzają brak spadku udziału sprawców czarnoskórych po uwzględnieniu korekty dotyczącej Latynosów. Stosunek aresztowań osób czarnoskórych do białych w przypadku zabójstw, gwałtów, rozbojów i napaści nie wykazuje tendencji do zrównania się. Nierówności rasowe w zakresie aresztowań i osadzeń w więzieniach są niewielkie i stabilne w odniesieniu do przestępstw z użyciem przemocy. Udział osób czarnoskórych w populacji więźniów odpowiada skorygowanemu udziałowi w aresztowaniach; nie ma dowodów na dyskryminację. Mobilność społeczna osób czarnoskórych uległa stagnacji lub odwróciła się od lat 80. XX wieku, pomimo pewnych postępów w klasie średniej. Ponad 70% czarnych dzieci z ubogich dzielnic pozostaje w ubóstwie jako dorośli, w porównaniu z 7% białych. Różnice między czarnymi a białymi utrzymują się w zakresie segregacji, struktury rodziny, zamożności i jakości szkół. Postępy Latynosów w zakresie zatrudnienia i małżeństw mieszanych przewyższają postępy czarnych. Czarna klasa niższa pozostaje silnie segregowana, a więzi społeczne są słabsze niż w przypadku Latynosów.