Skamieniałości ludu z Cro-Magnon odkryte w marcu 1868 r. przypominają współczesnych ludzi. Skamieniałości powiązane z artefaktami z okresów aurignackiego, gravettsowskiego i solutreńskiego. Datowane na wczesny gravettsowski, 33–31 000 lat kal. BP. Nie istnieje dokładna mapa rozmieszczenia elementów szkieletowych. Szczątki są wymieszane od momentu odkrycia. Niewiele było prób identyfikacji poszczególnych osób poza czaszkami. Ostatnie kompleksowe ponowne przyporządkowanie przeprowadzili Vallois i Billy w 1965 r. Zidentyfikowano co najmniej trzech dorosłych: Cro-Magnon 1 – starszy mężczyzna, 2 – kobieta, 3 – mężczyzna. Początkowo na podstawie czaszek wyróżniono czterech dorosłych. Cro-Magnon 4 – jeden fragment czaszki. Jedne szczątki noworodka niedojrzałego. Płeć i wiek na podstawie czaszek są niewiarygodne. Miednica lepiej pozwala określić płeć i wiek. Gambier i in. (2006) znaleźli cztery miednice dorosłych: dwóch mężczyzn (jeden starszy, jeden prawdopodobnie starszy), jedną bardzo starą kobietę oraz jedną osobę o nieokreślonej płci i wieku. Nie było wcześniejszego powiązania szczątków innych niż miednice z miednicami. Badanie ponownie łączy kończyny dolne dorosłych, w tym miednice. Kończyny dolne są dobrze zachowane. Asymetria obustronna kończyn dolnych jest znikoma. Pozwala to na pewne powiązanie z miednicami o określonej płci i wieku. Umożliwia oszacowanie wzrostu, masy ciała i krępości budowy.