Ludność kultury jamnej zapoczątkowała migracje łączące Europę z Indiami i Chinami. Ludność Bałkanów sprzed 5000–4500 lat czerpała niemal wszystkie geny z ekspansji stepowej. Migranci ze stepów wymieszali się z rdzennymi mieszkańcami Bałkanów, tworząc ludy posługujące się językami greckim, paleobałkańskim i albańskim. Yamnaya przekroczyła Kaukaz, tworząc enklawę pochodzenia ze stepów w Armenii około 4000 lat temu. Męskie potomstwo Yamnaya z linii męskiej przetrwało w Armenii pomimo wyginięcia ludów stepowych. Język ormiański dzieli dziedzictwo Yamnaya z europejskimi ludami indoeuropejskimi, takimi jak Grecy. Neolityczni mieszkańcy Anatolii wywodzą się od lokalnych łowców-zbieraczy oraz grup z Kaukazu, Mezopotamii i Lewantu. Anatolijczycy ujednolicili się dzięki napływowi ludności ze Wschodu około 6500 lat temu. Anatolia nie wykazuje pochodzenia stepowego w epoce brązu. Pochodzenie ludu Jamnaja jest w połowie zachodnioazjatyckie, z Kaukazu oraz ze źródeł anatolijsko-lewantyńskich. Migracja stepowa z Azji Zachodniej rozpoczęła się 7000 lat temu, co sprawia, że ekspansja ludu Jamnaja na Kaukaz była powrotem do korzeni. Wszyscy użytkownicy języków indoeuropejskich wywodzą się z ekspansji ludu jamnejskiego na południe w ramach Łuku Południowego. Języki anatolijskie łączą się z proto-indoeuropejskim poprzez wyżyny Azji Zachodniej, a nie stepy. Nieanatolijscy Indo-Europejczycy rozproszyli się wtórnie ze stepów ludu jamnejskiego. Ojczyzna Indo-Anatolijczyków znajdowała się w Azji Zachodniej, a rola stepów była drugorzędna.