Różnica w IQ między grupami B i W nie da się wyjaśnić czynnikami typu „X”, ponieważ obie grupy żyją w podobnym środowisku. Wysoka dziedziczność IQ w obrębie każdej z grup wyklucza, by pojedyncze czynniki środowiskowe (VE) powodowały różnicę rzędu 1 odchylenia standardowego. Flynn przyznaje, że hipoteza o wielu przyczynach jest nieprawdopodobna w świetle logiki Jensena. Model COVGE zawodzi, ponieważ g ma genetyczny wpływ na endofenotypy mózgu. Środowisko nie koreluje z endofenotypami mózgu, co zaprzecza teorii aktywnego oddziaływania środowiska (rGE). Badania potwierdzają genetyczny charakter g, wykluczając czysto środowiskową interpretację. Efekt Flynna jest prawdopodobnie artefaktem, a przyrosty niezwiązane z g, heterozja lub czynniki X specyficzne dla danego czasu nie mają zastosowania w przypadku B-W. Ang i in. wykazują, że efekt Flynna jest jednolity w różnych rasach, płciach i statusach społeczno-ekonomicznych, podobnie jak czynnik X. Rowe i in. stwierdzają identyczne procesy rozwojowe i korelacje osiągnięć wśród osób rasy czarnej, białej, latynoskiej i azjatyckiej. Badania rodzeństwa i przyrodniego rodzeństwa wykazują te same struktury wariancji w osiągnięciach B-W. Ree i Carretta potwierdzają te same obciążenia g w różnych grupach etnicznych i rasowych w teście AFOQT. Domyślne założenie Jensena: różnice genetyczne są oszczędne bez ad hoc czynników X. Analogia Flynna do koszykówki dopuszcza średnie różnice genetyczne między populacjami. Nieaddytywna GE jest nieistotna dla dziedziczności IQ. Różnica między B-W jest stabilna po okresie niemowlęcym, co odpowiada stabilności genetycznej. Czynniki X zostały empirycznie wykluczone przez badania niezmienności pomiarowej.