Badanie adopcyjne obejmujące 250–300 dzieci wykazało, że zachowania rodziców adopcyjnych nie mają wpływu na IQ potomstwa. IQ mierzyło się za pomocą testu Picture Vocabulary Test w gimnazjum i liceum, a następnie ponownie w wieku 18–26 lat. Interakcje rodzicielskie, takie jak wspólne rodzinne posiłki czy bajki na dobranoc, nie przyczyniają się do wzrostu IQ, gdy uwzględni się czynnik genetyczny. Wcześniejsze badania błędnie przypisywały wzrost IQ sposobowi wychowania z powodu zakłóceń genetycznych. Bardziej inteligentni rodzice zapewniają bogatsze środowisko, ale przekazują IQ genetycznie swoim biologicznym dzieciom. Normalne wychowanie w granicach normy nie ma żadnego wykrywalnego wpływu na IQ. Naukowcy z FSU, Nebraski i innych ośrodków przeanalizowali dane z National Longitudinal Study of Adolescent Health. Próbka 5500–7000 młodzieży niebędącej w adopcji potwierdza te wzorce. Przekaz genetyczny w pełni wyjaśnia pozorne skutki wychowania na inteligencję. Badanie opublikowano w czasopiśmie „Intelligence” w listopadzie–grudniu 2014 r.