Czynniki demograficzne na poziomie hrabstw wyjaśniają 60,8% zmienności wskaźnika zabójstw, podczas gdy czynniki ekonomiczne – jedynie 31,4%. Udział ludności czarnej wykazuje korelację β=0,81 ze wskaźnikiem zabójstw. Każdy 1-procentowy wzrost udziału ludności czarnej oznacza o 0,37 więcej zabójstw na 100 000 mieszkańców. Model łączony wskazuje, że czynniki demograficzne wyjaśniają 42,9% wariancji, a czynniki ekonomiczne jedynie 22,5%. Różnice w liczbie zabójstw między osobami rasy czarnej a białej utrzymują się na każdym poziomie dochodów. Różnica w liczbie zabójstw między osobami rasy czarnej a białej zmniejsza się tylko o 30% po uwzględnieniu czynników ekonomicznych. Ubóstwo nie może teoretycznie wyjaśnić w pełni dysproporcji w liczbie zabójstw między rasami ze względu na niewystarczającą nadreprezentację osób rasy czarnej wśród osób ubogich. Dysproporcje w zakresie wiktymizacji nie odzwierciedlają w pełni dysproporcji w zakresie przestępczości ze względu na zabójstwa międzyrasowe. Badania o znaczeniu przyczynowym pokazują, że ubóstwo ma zerowy lub marginalny wpływ na przestępstwa z użyciem przemocy. Przestępczość powoduje ubóstwo poprzez zmniejszenie zatrudnienia i szkody gospodarcze dla społeczności. Selekcja powoduje koncentrację niskiego IQ, cech antyspołecznych i zaburzeń psychicznych w klasach ubogich poprzez mobilność społeczną. Kontrola ekonomiczna pochłania różnice w cechach, zamiast dowodzić przyczynowych skutków ubóstwa. Różnice w zabójstwach na tle rasowym mają słaby związek przyczynowy z ekonomią. Wyeliminowanie różnic ekonomicznych pozostawiłoby większość różnic w zabójstwach nienaruszoną.