Marcel wraz z trzema przyjaciółmi poszerzył wejście do jaskini kilka dni po jej odkryciu. Przeszli przez 30-metrowy korytarz do Galerii Osiowej. Ściany pokrywały setki prehistorycznych wizerunków zwierząt. Spośród prawie 600 przedstawień dominują konie. Malowidła powstały 17–22 tysiące lat temu w kulturze magdaleńskiej. Zwierzęta nakładają się na siebie, a ich zniekształcone proporcje podkreślają akt tworzenia. Wykorzystano ochrę, węgiel drzewny i tlenki manganu. W jaskini nie ma śladów długotrwałego zamieszkania. Służyła jedynie do krótkich wizyt w celu tworzenia sztuki. Teorie mówią o magii sympatycznej zapewniającej sukces w polowaniu. Albo o rytualnym sanktuarium dla ceremonii społeczności. Nauczyciel powiadomił ekspertów po początkowym niedowierzaniu. Otwarto ją dla turystów w 1948 roku, przyciągając tłumy. Ludzki oddech, ciepło i wilgoć spowodowały pojawienie się zielonej pleśni. Zarodniki grzybów pogłębiły zniszczenia. Zamknięto ją dla publiczności w 1963 roku w celu konserwacji. Obecnie repliki zapewniają publiczny dostęp.