Praca Jensen-Kirkegaard z 2024 r. plasuje się w kategorii S jako najlepsza dzięki uśrednieniu błędów w różnych zbiorach danych oraz doskonałemu zasięgowi. Praca Rindermanna z 2018 r. należy do kategorii A ze względu na skorygowanie błędów próby oraz wykorzystanie regionalnych danych dotyczących wyników w nauce w Afryce i Ameryce Łacińskiej. Zharmonizowane wyniki nauczania plasują się w kategorii A dzięki dobrej metodologii, zasięgowi oraz dokładnym danym dotyczącym dużych krajów, takich jak Chiny i Indie. Lynn 2002 plasuje się w kategorii B i jest solidny jak na swoje czasy, pomimo niepotrzebnych imputacji geograficznych. Nowa wersja Beckera plasuje się w kategorii B i jest wiarygodna pod względem kolejności rankingowej i różnic. Zbiór danych dotyczących podstawowych umiejętności plasuje się w kategorii B dzięki doskonałej metodologii, ale mniejszym zasięgiem. Henss plasuje się w kategorii B jako zestawienie, ale popełnia błąd, uwzględniając imputacje geograficzne, które spłaszczają średnie z dolnego końca skali. Lynn 2012 poprawia zasięg do 133 badań, ale pozostaje w tyle bez późniejszych danych szkolnych. Wyniki testów Banku Światowego to poziom C, obarczony błędem wynikającym z dziwnej winsoaryzacji, która wyolbrzymia różnice w dolnym przedziale i zaniża wyniki w górnym przedziale. Stara wersja Beckera to poziom C z nieprawdopodobnymi wynikami, takimi jak 43 w Nepalu, i wykorzystuje imputacje. Indeks kapitału ludzkiego to poziom D, niestandaryzowany i zanieczyszczony przez wskaźniki zastępcze dotyczące zdrowia i edukacji. Średnie dla Afryki Subsaharyjskiej są najniższe spośród wszystkich głównych zbiorów danych. Rindermann zaniża większość IQ w Azji Wschodniej, z wyjątkiem Chin. Zharmonizowane wyniki pokazują, że Bangladesz ma wynik poniżej 70, a Afryka Zachodnia i Środkowa są zbyt niskie. Maroko zaskakuje niskim wynikiem jak na stabilny kraj afrykański. Etiopia plasuje się poniżej Kenii i Sudanu pomimo imperialnej historii. Afryka wykazuje oś IQ zachód-wschód, prawdopodobnie wynikającą z ekspansji Bantu lub różnic w kolonizacji. Pakistan ma zaskakująco niski wynik w porównaniu z Afganistanem i Arabią Saudyjską, pomimo małżeństw między kuzynami. Somalia mogłaby odnotować największy wzrost wraz ze stabilizacją sytuacji.