Marie Curie była urodzoną w Polsce fizyczką i chemiczką, która wyodrębniła rad i polon z uranu. W 1903 roku otrzymała wraz z Pierrem Curie i Becquerelem Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za badania nad radioaktywnością. W 1911 roku otrzymała Nagrodę Nobla w dziedzinie chemii za odkrycie radu i polonu. Curie ukuła termin „radioaktywność”. Do 1902 roku przetworzyła tony uranitu, aby wyodrębnić 1/10 grama chlorku radu. Curie założyła Instytuty Radowe w Paryżu i Warszawie. Opracowała mobilne aparaty rentgenowskie, dzięki którym leczono ponad milion żołnierzy podczas I wojny światowej. Pierre Curie zginął w 1906 roku w wypadku ulicznym. Curie została pierwszą kobietą-profesorem na Uniwersytecie Paryskim. Nigdy nie opatentowała metody wyodrębniania radu, aby pomóc nauce. Curie zmarła w 1934 roku na anemię aplastyczną wywołaną promieniowaniem. Jej prace naukowe pozostają zbyt radioaktywne, by można było się nimi zajmować bez odpowiedniej ochrony. Curie pokonała seksizm uniemożliwiający kobietom studiowanie na uniwersytetach. Nazwała polon na cześć Polski. Dziedzictwo jej rodziny obejmuje pięć nagród Nobla. Curie odrzuciła Legię Honorową. Przeżyła skandal związany z romansem z Paulem Langevinem w 1911 roku.