Irène Curie, córka rodziców nagrodzonych Nagrodą Nobla, uzyskała stopień doktora za badania nad rozkładem alfa polonu. Podczas I wojny światowej pracowała jako radiolog polowy, za co otrzymała odznaczenie wojskowe. Wyszła za mąż za Frédérica Joliota i od 1928 roku współpracowała z nim przy badaniach nad jądrem atomowym. W 1932 roku zidentyfikowała pozyton i neutron, ale zasługi przypisano innym. W 1933 r. dokładnie obliczyła masę neutronu. W 1934 r. dokonała transmutacji boru w radioaktywny azot, aluminium w fosfor, a magnezu w krzem. Stworzyła tanie radioaktywne izotopy do zastosowań medycznych. Była pionierką badań nad jądrem radu, pomagając w niemieckim odkryciu rozszczepienia jądrowego. W 1948 r. zbudowała pierwszy francuski reaktor jądrowy „Zoé”, wytwarzający 5 kilowatów mocy. W 1946 roku został narażony na wybuch polonu, co spowodowało śmiertelną białaczkę w 1956 roku. Rodzina posiada rekordową liczbę pięciu Nagród Nobla. Dzieci, Hélène i Pierre, zostali naukowcami. Wstąpił do partii komunistycznej, sprzeciwiał się faszyzmowi, wspierał hiszpańskich republikanów. W 1939 roku ukrył dokumenty dotyczące rozszczepienia jądrowego przed wykorzystaniem przez wojsko. Po wojnie kierował Instytutem Curie i pełnił funkcję komisarza CEA.