W latach 1901–1974 do Nagrody Nobla w dziedzinie chemii nominowano 760 naukowców. Nagrodę otrzymało 87 nominowanych. Nominowano jedynie 15 kobiet, z których 3 zdobyły nagrodę. Marie Curie była pierwszą kobietą nominowaną i laureatką w 1911 roku, a także jedyną dwukrotną laureatką. Sahachiro Hata był pierwszym Azjatą nominowanym w 1911 roku. Prafulla Chandra Ray, indyjski chemik, został pominięty. Alice Ball, czarnoskóra chemiczka, została pominięta pomimo opracowania leczenia trądu. Niemcy zdominowali nominacje i zwycięstwa, jak Fischer, Baeyer, Arrhenius. Wielokrotne nominacje były typowe dla późniejszych zwycięzców. Nominacje były utajnione przez 50 lat, nigdy nie były upubliczniane. Nagroda nie została przyznana przez 8 lat, a jej wręczenie opóźniono 9 razy. 32 nominowanych zdobyło później Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny. 15 zdobyło Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki. Tylko jedna firma, Geigy SA, została nominowana w 1947 roku. Nominacje 21 naukowców i 4 korporacji zostały unieważnione. Zdarzały się samozgłoszenia, jak w przypadku Williama Gilberta Mixtera.