Naukowcy z Oksfordu połączyli dwa procesory kwantowe z pułapkami jonowymi za pomocą interfejsu fotonicznego, tworząc jeden komputer. Udało im się zrealizować pierwsze rozproszone przetwarzanie kwantowe z wykorzystaniem splątania i światłowodów. Bramki logiczne były teleportowane między oddzielonymi kubitami. Architektura skaluje się poprzez łączenie w sieć małych węzłów kubitowych, podobnie jak klastry superkomputerów. Algorytm Grovera działał pomyślnie w systemie rozproszonym. Wrażliwe stany kwantowe zostały zachowane pomimo fizycznego oddzielenia. Węzły mogą łączyć się lub rozłączać bez zakłócania działania całości. Ominięto wyzwania związane z upakowaniem kubitów w procesorach pojedynczych. Stworzono podstawy dla kwantowego internetu z bezpiecznymi procesorami połączonymi w sieć. Obecna technologia wspiera rozproszone obliczenia kwantowe. Skalowanie wymaga dalszych postępów w fizyce i inżynierii.