W stanowisku archeologicznym Huoluochaideng w Mongolii Wewnętrznej znajdują się ruiny prostokątnego starożytnego miasta, pochodzące z okresu od panowania cesarza Wu z dynastii Han Zachodnich aż po okres Xin Mang. Podczas wykopalisk w 2012 roku odkryto trzy skarby monet oraz ruiny warsztatu, w którym znaleziono tysiące kilogramów monet, głównie typu Huoquan. W 2013 roku na obszarze ponad 500 metrów kwadratowych odkryto cztery dobrze zachowane prostokątne piece monetarne wraz z komorami paleniskowymi i kanałami płomieniowymi. Cegły piecowe z wyrytymi chińskimi znakami „六” i „土” prawdopodobnie służyły do numeracji cegieł. W piecach i ich okolicy znaleziono ponad 150 glinianych modeli monet oraz 20 innych form. Były to modele monet z okresu Xin Mang, takich jak daquan wushi i xiaoquan zhiyi, z których dziewięć posiadało inskrypcje z datą, np. 9 r. n.e. Wśród odkrytych monet znalazły się daquan wushi, xiaoquan zhiyi, huoquan, banliang i wuzhu, w większości niebędące w obiegu. Na podstawie modeli i monet ustalono, że warsztat działał od 157 r. p.n.e. do 23 r. n.e. Piece miały na dnie jedną lub dwie warstwy białej, twardej gliny. Płytki rów w pobliżu służył jako system odwadniający. Odkryto cztery piece rozmieszczone w prostokątnym warsztacie, pierwszym tego rodzaju. W pobliżu warsztatu znajdowały się obszary produkcji cegieł z gliny. Monety typu daquan wushi, xiaoquan zhiyi i huoquan były produkowane lokalnie. Region Erdos był wówczas prosperujący gospodarczo. Znaleziska są cenne dla zrozumienia polityki monetarnej dynastii Han-Xin oraz technologii odlewania.