W Krzemionkach znajduje się jeden z największych w Europie kompleksów prehistorycznych kopalń krzemienia. Wydobycie rozpoczęła w 3900 r. p.n.e. kultura pucharów lejkowatych. Trwało ono do 1600 r. p.n.e. Kultura amfor kulistych rozszerzyła działalność wydobywczą i handel na obszar sięgający 500 km. Ponad 4000 szybów o głębokości do 9 m. Szyby o średnicy 4–12 m z łączącymi je chodnikami o wysokości 55–120 cm. Krzemień wykorzystywano do produkcji siekier i dłut. Narzędzia sprzedawano w promieniu do 660 km. Wschodnią grupę kultury amfor kulistych charakteryzował krzemień z Krzemionek, w odróżnieniu od siekier bojowych grupy zachodniej. Szczyt eksploatacji przypadł na lata 2500–2000 p.n.e. Spadek aktywności nastąpił po 1800 r. p.n.e. Odkryte w 1922 r. przez Jana Samsonowicza. Wykopaliska archeologiczne prowadzone są od 1923 r. Od 2019 r. wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Obszar o powierzchni 78,5 ha, z czego 342,2 ha stanowi strefa rdzeniowa. Szlaki turystyczne otwarte w 1985 i 1990 r. Na niektórych ścianach znajdują się neolityczne ryty. Wydobycie prowadziła tam również kultura mierzanowska.