Religia protoindoiraniańska wywodzi się z indoeuropejskiej, z uniwersalną siłą *Hrta- i świętym napojem *sawHma-. Języki indoiraniańskie dzielą się na indoaryjskie, irańskie i nuristańskie. Indyjskie devy stają się irańskimi demonami daevami, a Indra – główną siłą zła po Angra Mainyu. Wedyjscy asurowie stają się złowrogi, podczas gdy zoroastryjscy ahurowie – życzliwi. Saraswati walczy z wężem Vritrą w Rigwedzie, ale w Awestie jest spokojną rzeką. Wspólny bóg nieba *Dyauš wywodzi się z praindoeuropejskiego bóstwa światła dziennego i nieba. Bóg ognia *Hagníš jest identyczny w sanskryckim Agni i awestyjskim. *Mitras, bóg porządku społecznego, wspólny dla obu gałęzi. *YamHas, mityczny bliźniak, pierwszy tłoczący somę, syn *Hwi(H)waswanta. *Indras – bohater wedyjski, demon w tekstach zoroastryjskich. Bogini ziemi *Pr̥tHwíH – deifikowana szeroka. Bogini świtu *Hušā́s z PIE. Roślina soma *sauma – prawdopodobnie efedra, bez odpowiednika w językach indoeuropejskich. Mityczna broń *uájra u Indry w Indiach i Mitry w Iranie. Kapłan *j́hau-tar wylewa ofiarę. Porządek prawdy *Hrta podtrzymywany przez Varunę i Ahura Mazdę. Nuristańscy Kalaszowie zachowali pierwotne wpływy indoirańskie. Zrekonstruowane na podstawie Rigwedy i Awesty poprzez lingwistykę porównawczą. Kojarzone z kulturą Sintashta 2050–1900 p.n.e.