Przodkowie kojarzyli księżyc z kobietami poprzez jego łagodne światło, chłodne spojrzenie i cykliczną odnowę. Księżyc uosabia płodność w świecie zwierząt, roślin i ludzi jako kult Wielkiej Matki. Rzeźba głowy Homo sapiens z Ligurii stylizuje twarz powracającej postaci jako półksiężyc z przenikliwym spojrzeniem, spiczastym nosem i rogami na brodzie. Rzeźba nie ma brody, co sugeruje kobiecość, co pasuje do skojarzenia księżyca z kobietą. Wenus z Laussel trzyma róg bizona lub półksiężyc z 13 nacięciami symbolizującymi miesiące księżycowe. Wenus wskazuje na brzuch, patrzy na księżyc, pokryta czerwoną ochrą nawiązującą do krwi menstruacyjnej. Rogi symbolizują półksiężyc, srom, płodność i róg obfitości w różnych kulturach. Alexander Marshack odkrył kalendarze księżycowe sprzed 40 000 lat. Bogini Nilu tworzy półksiężyc z uniesionymi rękami, co wiąże się z księżycowymi obrzędami Hathor. Afrykańscy pasterze naśladują rogi krów, wyginając ręce w łuk. Kobieta-księżyc identyfikuje się z grecką Cybele, Selene, rzymską Dianą i frygijską Men. Minojska bogini węży macha wężami, naśladując cykliczność księżyca. Mit o minotaurze z Krety skupia się na rogach jako symbolu księżyca. Księżyc wywołuje zmienne zachowania kobiet, od uspokajających po niepokojące.