Europejczycy, zwłaszcza z północy i wschodu, charakteryzują się niezwykle zróżnicowaną gamą jasnych kolorów włosów, od czarnego po rudy. Kolor oczu Europejczyków waha się od brązowego przez niebieski i szary po piwkowy i zielony. Skóra Europejczyków jest blada, niemal albinosowa. Różnorodność kolorystyczna jest bardziej widoczna u kobiet niż u mężczyzn. Selekcja płciowa faworyzuje przyciągające wzrok jasne barwy i nowość. Nowatorskie mutacje rozprzestrzeniają się, aż staną się powszechne i stracą swój nowatorski charakter. Istnieje wiele alleli odpowiedzialnych za kolor włosów i oczu u Europejczyków. Wysoki stosunek wariantów niesynonimicznych do synonimicznych wskazuje na silną selekcję. Różnorodność kolorów rozwinęła się w krótkim czasie. Kobiety przeważały liczebnie nad mężczyznami na rynku matrymonialnym ze względu na niską poliginię. Niewielu mężczyzn było w stanie utrzymać drugą żonę i dzieci. Wysokie ryzyko śmiertelności mężczyzn wynikało z długich odległości, jakie musieli pokonywać podczas polowań. Selekcja płciowa była silniejsza na wyższych szerokościach geograficznych, gdzie poliginia była mniejsza, a ryzyko dla mężczyzn większe. Najsilniejsza była na kontynentalnych stepach i tundrach, gdzie mężczyźni polowali na stada na dużych odległościach. Stepowo-tundrowe tereny niegdyś pokrywały obszar o współczesnej różnorodności ubarwienia.