Gospodarka komunistyczna przedkładała cele polityczne nad dobrobyt. Nomenklatura tworzyła przedsiębiorstwa powiązane z firmami państwowymi, aby grabić aktywa w celu zapewnienia sobie dominacji w okresie postkomunistycznym. Wywiad wojskowy przejął władzę w wyniku walk o bezpieczeństwo wewnętrzne i nadzorował transformację. Ustawa Wilczka z 1988 roku zniosła socjalistyczne regulacje, ale służyła interesom nomenklatury. Rozmowy przy Okrągłym Stole doprowadziły do powstania kapitalizmu kompradorskiego, zapewniającego sitwie dostęp do rynku. Plan Balcerowicza zniszczył powstającą klasę średnią poprzez szoki kredytowe. Wysoko oprocentowane depozyty przyciągnęły zagranicznych spekulantów, drenując polskie oszczędności. Sitwa kontroluje kluczowe sektory, takie jak paliwa i finanse, poprzez swoich agentów. Osoby z zewnątrz, takie jak Roman Kluska, zostały zmiażdżone przez państwo pomimo sukcesu rynkowego. Liczba regulacji wzrosła z 12 do 202, ograniczając konkurencję. Emigracja pozbawia Polskę najlepszych młodych talentów. Szara strefa generuje 30% PKB, wymykając się kontroli sitwy. Wykluczone masy domagają się pomocy społecznej finansowanej z rosnącego długu publicznego. Sitwa wspierana jest przez prywatne armie dwukrotnie większe od policji. Jej likwidacja wymaga zabicia lub przekonania niepokonanej razwiedki. Polskie służby wywiadowcze służą obcym, w przeciwieństwie do służb poważnych narodów.