Według archiwów SHARE w latach 50. XX wieku programowanie było domeną głównie mężczyzn, przy czym odsetek kobiet stopniowo wzrastał. Dane BLS z lat 70. wskazują, że udział kobiet wynosił 15–25%, wzrósł do 40% w 1984 r., a następnie spadł do 23% w 2006 r. Odsetek kobiet wśród absolwentów studiów licencjackich z informatyki osiągnął szczytowy poziom 37% w 1984 r., a następnie spadł i utrzymał się na niskim poziomie, wynoszącym około 20%. W informatyce, w przeciwieństwie do wszystkich innych 21 dziedzin STEM śledzonych przez NSF, po 1984 r. odnotowano spadek udziału kobiet. Liczba miejsc pracy w branży IT wzrosła z 0,5 mln w 1970 r. do 5 mln w 2014 r., ale udział kobiet utrzymał się na poziomie około 25%. Wśród programistów kobiety stanowią obecnie 20,2% w porównaniu z 26,9% w szerszym zakresie zawodów związanych z informatyką i matematyką. W architekturze i inżynierii kobiety stanowią zaledwie 16,7%, czyli mniej niż w programowaniu. Przemiana w latach 80. z kultury korporacyjnej na kulturę hakerów z Doliny Krzemowej korelowała ze spadkiem udziału kobiet. Mit Ensmengera o wczesnym programowaniu zdominowanym przez kobiety został obalony przez dane. Archiwa wskazują, że w latach 50. i 80. kobiety stanowiły znaczną część pracowników informatyki, co zaprzecza narracji o przejęciu tej dziedziny przez mężczyzn. Informatyka była pionierem dla kobiet w latach 70. i 80., a następnie nastąpił regres z długotrwałym spadkiem. Wysiłki mające na celu zwiększenie udziału kobiet w programowaniu w ciągu ostatnich 20 lat przyniosły niewielkie zmiany. W dziedzinach takich jak prawo i medycyna początkowo odsetek kobiet był niski, ale w przeciwieństwie do informatyki osiągnęły one równowagę. Wśród dyplomowanych pielęgniarek 87% to kobiety, które zajmują 3,4 mln miejsc pracy, w porównaniu z 2,1 mln programistów. Ogólnokrajowa obsesja na punkcie kobiet w branży technologicznej ignoruje gorsze dysproporcje w innych sektorach. Wkład kobiet w początkach ENIAC/JPL różnił się od ogólnych trendów w programowaniu. Podział płciowy w początkach informatyki polegał na tym, że mężczyźni zajmowali stanowiska kierownicze, a kobiety – administracyjne.