Mendik Tepe, położone w Sanliurfa w Turcji, zawiera najwcześniejsze warstwy neolityczne. Stanowisko to może być starsze od Göbekli Tepe, datowanego na 9600 r. p.n.e. Wykopaliska prowadził Douglas Baird w ramach projektu Taş Tepeler. Wśród budowli znajdują się niewielkie budynki o średnicy 3 m, służące do przechowywania lub przygotowywania żywności. Średniej wielkości budynki o średnicy 4–5 m pełniły funkcję domów. Duże budowle miały znaczenie rytualne. Stanowisko to jest wielofunkcyjne, w przeciwieństwie do Göbekli Tepe, które służyło wyłącznie celom rytualnym. Łączy ono życie codzienne z praktykami duchowymi. Charakteryzuje się pionowymi kamieniami, a nie filarami w kształcie litery T. Stanowi klucz do zrozumienia porzucenia koczowniczego trybu życia na rzecz osadnictwa stałego. Transformacja neolityczna rozpoczęła się w południowo-wschodniej Turcji ponad 11 000 lat temu. Zróżnicowane budowle świadczą o złożonej organizacji społecznej. Należy do sieci prehistorycznych osad. Wstępne analizy potwierdzają datowanie na początek neolitu.