Chiny zobowiązują się do ograniczenia emisji gazów cieplarnianych netto o 7–10% w stosunku do wartości szczytowej do 2035 r. jako minimalnego poziomu ambicji. Emisje CO₂ osiągnęły szczyt lub ustabilizowały się na poziomie 15,1–15,2 Gt CO₂e w 2025 r., z wyłączeniem sektora LULUCF. Udział energii odnawialnej w produkcji energii elektrycznej osiągnął 40%, co spowodowało spadek emisji CO₂ o 1% na początku 2025 r. Przekroczono cel na 2030 r. dotyczący energii wiatrowej i słonecznej, osiągając 1400 GW do 2024 r. Zasoby leśne przekroczyły 20 mld m³ przed terminem wyznaczonym na 2030 r. Realizacja celu 25% udziału energii niekopalnej do 2030 r. przebiega zgodnie z planem. Istnieje ryzyko, że nie uda się osiągnąć 18-procentowej redukcji intensywności emisji CO2 do 2025 r. w ramach 14. planu pięcioletniego. NDC na 2030 r. zakłada 65-procentową redukcję intensywności w stosunku do 2005 r., co wymaga emisji poniżej 14,4 Gt CO2e. Prognozowane emisje na 2030 r. wynoszą 14,6–15,3 Gt CO2e przy obecnej polityce. W 2024 r. moc nowych elektrowni węglowych osiągnęła 94 GW, przewyższając łączną moc pozostałych krajów świata. Cele NDC są zdecydowanie niewystarczające w porównaniu z modelowymi ścieżkami krajowymi. Cele NDC są niewystarczające w świetle zasad sprawiedliwego podziału. Ocena długoterminowej strategii (LTS) dotyczącej neutralności w 2060 r. jest niska. Konieczne jest wstrzymanie budowy nowych elektrowni węglowych, aby uniknąć uzależnienia od tego źródła energii. Obejmuje to ogromny eksport uprawnień do emisji, co powoduje wzrost luki między importem a eksportem do 1,8 GtCO2 do 2019 r.