Naukowcy zsekwencjonowali pierwsze kompletne genomy mumii z Sahary sprzed 7000 lat. Mieszkańcy ci stanowili nieznaną dotąd, genetycznie izolowaną linię północnoafrykańską, która przetrwała dziesiątki tysięcy lat. Populacja ta przybyła prawdopodobnie w ramach migracji z Afryki ponad 50 000 lat temu. Ekstremalna izolacja genetyczna w przeciwieństwie do mieszania się populacji w Europie. Sahara nie była korytarzem migracyjnym między Afryką Subsaharyjską a Afryką Północną. Pasterstwo przyjęto poprzez dyfuzję kulturową, a nie zastąpienie populacji. Brak dowodów na chów wsobny wskazuje na umiarkowaną wielkość populacji. Pochodzenie wywodzi się z dziedzictwa plejstocenu. Ceramika wskazuje na sieci kulturowe, ale izolację genetyczną. Różni się od rolniczych migrantów z Bliskiego Wschodu.