W przeciwieństwie do małp człekokształtnych, u ludzi wysoka współzmienność między obszarami kory mózgowej utrzymuje się aż do wieku dorosłego. U małp człekokształtnych wysoka współzmienność mózgu występuje wyłącznie u młodych osobników. U homininów tempo ewolucyjne współzmienności mózgu było wyższe niż u wszystkich innych naczelnych. Silna współzmienność mózgu u ludzi i neandertalczyków ewoluowała szybciej niż u jakiegokolwiek innego naczelnego. Selekcja naturalna faworyzowała wysoce zintegrowane mózgi u ludzi i neandertalczyków. Wyniki pozostają aktualne po wykluczeniu gatunków wymarłych i uwzględnieniu allometrii. Wysoka współzmienność mózgowa umożliwiła obu gatunkom unikalne zdolności poznawcze i złożone zachowania. Współcześni ludzie wykazują wyraźne wzorce rozwojowe współzmienności mózgowej. W analizie wykorzystano 400 endokastów pochodzących od 148 gatunków naczelnych oraz 6 skamieniałości homininów.