Ludzki mózg wykazuje współistnienie dwóch systemów funkcjonalnych: sieci segregacyjnej odpowiedzialnej za specjalizację modułów oraz sieci integracyjnej odpowiedzialnej za przepływ informacji. Ośrodki sieci segregacyjnej znajdują się w korze wzrokowej, korze ciemieniowej, obszarze skroniowo-ciemieniowym oraz korze czołowej. Sieć integracyjna obejmuje korę wyspową, przednią część zakrętu obręczy, biegun skroniowy oraz przyśrodkową część kory oczodołowo-czołowej. Geny odpowiedzialne za projekcję neuronów są nadreprezentowane i wykazują dodatnią korelację z obszarami integracyjnymi. Geny synaps są również powiązane z profilem integracji. Ekspresja genów z Atlasu Ludzkiego Mózgu Allena odpowiada topologii konektomu z korektą FDR. Stosunki dN/dS ujawniają projekcję neuronów zachowaną poprzez selekcję pozytywną w linii Homo sapiens. Dopasowanie krzywej dla projekcji neuronów daje R2=0,86 w różnych grupach naczelnych. Składniki synaps wykazują R2=0,85 przy p&lt;0,003. Testy permutacyjne potwierdzają cechy komunikacji neuronowej (p < 0,001). Równowaga funkcjonalna między segregacją a integracją odzwierciedla ewolucyjne adaptacje mózgu. Procesy neurytowe, takie jak aksony i dendryty, są selektywnie zachowane u ludzi. Konektom człowieka różni się od konektomów naczelnych innych niż człowiek ze względu na te cechy genetyczne. Rozbieżności od marmozet (42,6 mln lat temu) do szympansów (8,8 mln lat temu) odzwierciedlają rosnącą selekcję genów neuronalnych. Brak nakładania się map segregacji i integracji. Wyniki powtórzono na niezależnej próbie fMRI.