W ciągu ostatnich 800 tys. lat na Saharze wystąpiło 20 okresów wilgotnych, których przebieg był uwarunkowany cyklami astronomicznymi. Precesja wpływa na intensywność afrykańskiego monsunu oraz czas występowania NAHP. Model klimatyczny HadCM3B jest zgodny z danymi zastępczymi dotyczącymi NAHP. Ekscentryczność moduluje amplitudę NAHP poprzez zasięg pokrywy lodowej. Ochłodzenie spowodowane albedo lodowców hamuje NAHP podczas minimów precesji. Procesy lodowe na wysokich szerokościach geograficznych determinują siłę NAHP. NAHP sugerują szlaki rozprzestrzeniania się roślin i zwierząt poza Afrykę. Modele wyjaśniają wcześniejsze niedoszacowanie wielkości NAHP. Maksima precesji powodują największą wilgotność Sahary. W okresie NAHP roślinność rozprzestrzenia się na terenie Sahary. Nie zgłoszono żadnych konfliktów interesów.