W jaskini Bacho Kiro odkryto genomy trzech najwcześniejszych przedstawicieli gatunku Homo sapiens z późnego plejstocenu w Europie, datowanych na okres 45 930–42 580 lat temu. Osoby te są bliżej spokrewnione z dzisiejszymi mieszkańcami Azji Wschodniej i rdzennymi Amerykanami niż z późniejszymi mieszkańcami zachodniej Eurazji. Stanowią one dowód na nieznaną dotąd falę migracji współczesnych ludzi do Europy. Wszyscy trzej mieli przodków neandertalczyków zaledwie kilka pokoleń wstecz. Mieszanie się z neandertalczykami było powszechne wśród pierwszych współczesnych ludzi w Europie. Ludzie ci kojarzeni są z narzędziami i artefaktami z wczesnego górnego paleolitu. W przeciwieństwie do niektórych innych wczesnych próbek, wykazują oni ciągłość w stosunku do późniejszych populacji euroazjatyckich. Znaleziska z tego stanowiska wskazują, że wczesni Homo sapiens polowali na duże ssaki, stosując zaawansowane techniki rozbioru mięsa. Ozdoby organiczne wskazują na zachowania symboliczne u tych wczesnych Europejczyków. Dane genetyczne potwierdzają wczesne rozprzestrzenienie się współczesnych ludzi w Europie ponad 45 000 lat temu. Nakładanie się okresów z neandertalczykami sugeruje częste krzyżowanie się populacji.