W bułgarskiej jaskini Bacho Kiro znaleziono najstarsze w Europie ozdoby wykonane przez Homo sapiens, liczące ponad 43 000 lat. Wśród szczątków datowanych na 46 000 lat znajdują się żuchwy Homo sapiens, co potwierdzono na podstawie analizy DNA i morfologii. Trzy osobniki z wczesnego paleolitu górnego, żyjące 44 000–40 000 lat temu, miały wysoki udział genów neandertalskich pochodzących od przodków sprzed sześciu lub siedmiu pokoleń. Osobniki te mają więcej wspólnych alleli z mieszkańcami Azji Wschodniej, Azji Środkowej i rdzennymi Amerykanami niż z mieszkańcami zachodniej Eurazji. Populacja z Bacho Kiro należała do starożytnej fali wschodnioeurazjatyckiej powiązanej z przodkami z Ust'-Ishim, Tianyuan i Papui. Są oni blisko spokrewnieni z okazami z Oase i przyczynili się do powstania europejskich kultur aurignackiej i gravettskej. GoyetQ116-1 wywodzi 19% pochodzenia ze źródła podobnego do Bacho Kiro. Człowiek z Tianyuan wywodzi aż 39% ze źródła IUP powiązanego z Bacho Kiro. Szczątki IUP są starsze od rozdzielenia się Azji Wschodniej i Europy lub reprezentują najwcześniejszą ekspansję wschodnioeurazjatycką z domieszką archaiczną. Wielokrotne rozprzestrzenianie się z Afryki wyjaśnia głębsze rozdzielenie się mieszkańców Azji Wschodniej od Afrykanów niż Europejczyków. Bacho Kiro mogło wywodzić się z azjatyckiej migracji współczesnych ludzi. Późniejszy osobnik BK1653, liczący 35 000 lat, jest bardziej spokrewniony z współczesnymi Europejczykami niż mieszkańcami Azji Wschodniej. Haplogrupy mitochondrialne obejmują M, N, R i U8. Bacho Kiro IUP zostało wchłonięte przez późniejszą falę górnego paleolitu z zachodniej Eurazji.