Haplotyp zawiera błędne sekwencje STR, takie jak 393=8, 19=19, 391=8, 392=17. Dokładnie ten sam błędny haplotyp znaleziono w innej mumii. Wykluczenie błędów wskazuje na E1b1b, a konkretnie na E1b1b-V22, którego centrum występowania znajduje się w Egipcie. 390=21 wskazuje na E1b1a, ale 438=10 zdecydowanie wskazuje na E1b1b, ponieważ tylko 2% osób z E1b1a ma ten genotyp. 385a/b=20/20 jest rzadki, ale pasuje do E1b1b-V22. 389a/b=13/33 to rzadka, wysoka wartość wspólna dla E1b1a i E1b1b. E1b1a występuje u 2% Egipcjan. E1b1b-V22 u 15% Egipcjan z północy, 5% z zachodnich oaz, 4% z południa. Najwyższe częstotliwości E1b1b-V22 rozprzestrzeniają się z Egiptu do północno-zachodniej Afryki, Etiopii/Sudanu i Lewantu. Predyktor Athey'a dał 93% E1b1a z powodu błędów. Referencyjne współczesne haplotypy są normalne, co potwierdza błędy w danych surowych. Kilka innych STR budzi podejrzenia, np. 456=13 bardzo rzadkie i niskie. H4=13 wysokie, ale powszechne w niektórych E1b1b. 437/448=14/20 normalne dla obu.