Czaszka z Kabwe 1, odkryta w kopalni w Zambii, pochodzi sprzed 299 000 ± 25 000 lat. Jest to pierwsza skamielina archaicznego człowieka odkryta w Afryce w 1921 roku. Została sklasyfikowana jako Homo heidelbergensis ze względu na potężny łuk brwiowy, grube kości, niskie czoło i mózg o objętości 1280 cm³. Znaleziona wraz z nią kość piszczelowa wskazuje na osobę o wzroście 179–184 cm i wadze 63–81 kg, co stanowi największy wzrost wśród archaicznych ludzi. Poważna próchnica spowodowana przeciążeniem, wiekiem i zatruciem ołowiem doprowadziła do śmierci w wyniku sepsy. Powiązana z narzędziami z Lupemby z okresu środkowej epoki kamienia łupanego oraz ze śladami rozbioru dużych ssaków. Część ciała poza czaszką jest krępa, podobnie jak u H. ergaster, w przeciwieństwie do neandertalczyków. Niektóre skamieniałości bez znanego pochodzenia przypominają współczesnych ludzi, inne są archaiczne. Proponowany wspólny przodek Homo sapiens i neandertalczyków. Afrykańskie skamieniałości z środkowego plejstocenu różnią się od azjatyckiego H. erectus. Mózg długi i płaski, asymetryczny z powodu praworęczności. Oczodoły kwadratowe, twarz wąska, zatoki rozległe z powodu obciążenia podczas gryzienia. Pigment hematytowy sugeruje zachowania symboliczne. W okolicy występowały lasy miombo, hieny, a ludzie sporadycznie zajmowali jaskinię. Zambia domaga się repatriacji ze British Museum jako kradzieży kolonialnej.