W bagnie Kow znaleziono fragmenty szkieletów ponad 22 osobników z późnego plejstocenu. Czaszki charakteryzują się cofniętą łuską czołową, masywnymi obszarami nadoczodołowymi oraz bruzdami nadgłabielowymi. Cechy te odzwierciedlają niemal niezmienioną formę wschodniego Homo erectus. Archaiczne cechy nie występują w czaszkach współczesnych Aborygenów. Szczątki różnią się od szczupłych grup plejstocenicznych z jeziora Mungo i Keilor. Odkrycia wskazują na różne fale imigrantów przybywających do Australii. Datowania radiowęglowe mieszczą się w przedziale od 13 000 do 6500 lat przed teraźniejszością. Datowanie metodą OSL wskazuje, że cmentarz był używany w okresie 22–19 tys. lat temu. Model podwójnej populacji Thorne'a, obejmujący linie krępe i smukłe, został odrzucony przez najnowsze analizy. Niektóre kształty sklepienia czaszki mogą wynikać ze sztucznej deformacji czaszki. Szkielety zostały zwrócone ludowi Yorta Yorta w 1990 r. Szczątki są bardzo fragmentaryczne, a jedynie KS1 i KS5 są stosunkowo kompletne.