Krzyżówki między Aborygenami a osobami rasy białej dają podobne wyniki genetyczne. Wgłębienie nasalne u Aborygenów wynika z działania 2–3 genów kumulatywnych, których działanie jest czasem znoszone przez dominujący cechę europejskiego nosa wysokiego i wąskiego. Łuki brwiowe u Aborygenów są wyraźne u mężczyzn, ale mniej u kobiet, a sposób dziedziczenia tej cechy nie jest znany. Szerokie nozdrza Aborygenów zależą od kilku genów addytywnych, w przeciwieństwie do wąskiego nosa u białych. Grube usta Aborygenów charakteryzują się wywinięciem dolnej wargi spowodowanym przez pojedynczy gen, co odróżnia je od wywiniętych ust u Murzynów i występuje u Europejczyków. Hybrydy F1 Aborygenów i białych mają skórę prawie białą. Krzyżowanie F1 z białymi daje w większości dzieci o białej skórze, żadne z nich nie jest ciemniejsze od rodziców. Aborygeni posiadają jeden główny gen melaniny skóry oraz gen drugorzędny odpowiedzialny za skórę brązowo-białą. Skóra Aborygenów jest czerwono-brązowa lub czekoladowa, zawiera znacznie mniej melaniny niż czarna skóra Murzynów i jest wysoce podatna na garbowanie. Genetyka koloru skóry Aborygenów różni się całkowicie od ras afrykańskich. Hybrydy wykazują cechy skóry i twarzy podobne do kaukaskich, co potwierdza poglądy antropologiczne. Czaszki Aborygenów są dolichocefaliczne, a ich pojemność jest o 20% mniejsza niż u Europejczyków. Archaiczne, ciężkie łuki brwiowe i wycięcie nosowe są najbardziej widoczne u hybryd Aborygenów. Czaszka Aborygenów bardziej przypomina neandertalczyków z Mount Carmel niż inne archaiczne formy. Aborygeni, zwłaszcza grupy z południowego wschodu, są owłosieni, podobnie jak Ajnusowie i indiańskie plemiona z dżungli. Mieszanie ras jest nieszkodliwe, ponieważ osoby o mieszanym pochodzeniu z białymi rodzą dzieci o białej lub prawie białej skórze i rysach twarzy zbliżonych do europejskich.