Podsumowanie: Według Geruso i in. (2023) płodność kobiet osiąga szczyt w wieku około 19–20 lat. Po około 20 roku życia płodność spada w sposób mniej więcej liniowy do 40 roku życia, a nie gwałtownie w połowie trzeciej dekady życia. Powszechnie cytowana krzywa „przyspieszonego spadku po 35 roku życia” jest w dużej mierze artefaktem statystycznym wynikającym z tendencyjnych metod szacowania płodności/rozrodczości w poszczególnych grupach wiekowych. Różnice w tym, kto próbuje zajść w ciążę w różnym wieku, mogą sprawiać, że dane dotyczące wskaźnika płodności według wieku nie odzwierciedlają prawdziwej płodności według wieku. Uwzględnienie miesięcy, w których kobiety są w ciąży lub po porodzie, w mianowniku powoduje tendencyjność szacunków płodności w poszczególnych grupach wiekowych, a tendencyjność ta zmienia się wraz z wiekiem. Ponownie oszacowana krzywa płodności według wieku autorstwa Geruso i in. opiera się na danych dotyczących około 2,8 miliona kobiet z reprezentatywnych danych krajowych z 62 krajów. Spadek płodności w wieku 20–25 lat jest mniej więcej tak samo znaczący jak spadek w wieku 35–40 lat, co zaprzecza przekonaniu, że „wiek 20 lat nie ma znaczenia”. W Danii częstość występowania trisomii 21, 18 i 13 gwałtownie wzrasta wraz z wiekiem matki, a zespół Downa jest szczególnie powszechny po 40. roku życia (Frederiksen i in., 2024). Przekrojowe „U-kształtne” powiązania między wiekiem matki a niską masą urodzeniową/wcześniakiem łączą rzeczywiste skutki starzenia się z selekcją/czynnikami zakłócającymi. Badania porównawcze rodzeństwa pokazują, że podwyższone ryzyko niskiej masy urodzeniowej w przypadku zaawansowanego wieku matki utrzymuje się w rodzinach, co jest zgodne z przyczynowym skutkiem starzenia się. Te same badania rodzeństwa pokazują, że widoczne ryzyko w przypadku bardzo młodego wieku matki w dużej mierze znika w rodzinach, co sugeruje raczej czynniki zakłócające/selekcję niż sam wiek. Analizy rodzeństwa wskazują, że badania przekrojowe nieznacznie zaniżają szkodliwość zaawansowanego wieku matki, prawdopodobnie dlatego, że matki w późniejszym wieku są poza tym zdrowsze, co maskuje niektóre szkody związane ze starzeniem się. Wiek ojca również zmniejsza płodność, ale spadek ten jest wolniejszy i mniejszy niż wpływ wieku matki. Kiedy kobiety korzystają z komórek jajowych dawczyń, wiek kobiety ma niewielki wpływ na powodzenie IVF, co sugeruje, że to wiek komórki jajowej (a nie „wiek macicy”) powoduje większość spadku płodności związanego z wiekiem. Sukces wspomaganego rozrodu zależy głównie od wieku komórek jajowych i liczby pobranych komórek jajowych, a słabe wyniki są w dużej mierze przypisywane zbyt późnemu rozpoczęciu leczenia, a nie niepowodzeniu technologii.