Streszczenie najważniejszych informacji z dostarczonych źródeł: • Nowe badania genetyczne z 2025 roku, oparte na analizie DNA jądrowego, podważyły dotychczasowe przekonania na temat ewolucji i rozprzestrzeniania się kotów domowych. • Udomowienie kotów miało podłoże religijne w Egipcie. Kult bogini Bastet doprowadził do hodowli milionów kotów na ofiary, co faworyzowało osobniki łagodne i towarzyskie, przyspieszając proces udomowienia. • Wcześniejsza hipoteza lewantyńska, sugerująca udomowienie 10 000 lat temu w regionie Żyznego Półksiężyca, opierała się na kruchych dowodach (pojedynczy pochówek na Cyprze) i jest obecnie kwestionowana na rzecz pochodzenia północnoafrykańskiego. • Koty domowe nie przybyły do Europy wraz z rolnictwem neolitycznym. Badania wykazały, że koty żyjące wtedy w Europie były dzikimi żbikami europejskimi, a nie przodkami kotów domowych. • Rzymianie odegrali kluczową rolę w ekspansji kotów. Główna fala rozprzestrzeniania się kotów w Europie nastąpiła w I wieku n.e. podczas ekspansji Imperium Rzymskiego. • Historia kotów w Chinach jest odmienna. Początkowo rolnikom towarzyszyły dzikie koty bengalskie (leopardie), które nie zostały w pełni udomowione. Prawdziwe koty domowe dotarły do Chin Jedwabnym Szlakiem dopiero w VII wieku n.e.. • Koty są stosunkowo nowymi towarzyszami ludzi. W przeciwieństwie do psów, które ewoluowały z ludźmi przez dziesiątki tysięcy lat, koty domowe pojawiły się w zachodniej cywilizacji znacznie później. Proces udomowienia kotów można porównać do późnego gościa na wielkim przyjęciu ludzkości – choć przybyły długo po psach czy koniach, dzięki rzymskim "autobusom" i egipskiej religii, błyskawicznie opanowały cały dom.