Przedstawione wyniki dowodzą, że rasa jest nie tyle miarą koloru skóry, co wskaźnikiem zdolności poznawczych. Analizy danych z General Social Survey z lat 1974–2000 potwierdzają wcześniejsze ustalenia National Longitudinal Survey of Youth, zgodnie z którymi różnice rasowe w zarobkach zanikają po uwzględnieniu zdolności poznawczych. Wyniki są spójne w wielu alternatywnych specyfikacjach i dodatkowo pokazują, że osoby negroidalne otrzymują znacznie większe korzyści z tytułu zdolności poznawczych niż osoby innej rasy. Dane dotyczące trendów pokazują, że w Stanach Zjednoczonych nie było oznak dyskryminacji rasowej już w latach 70. XX wieku. Analizy te podważają konieczność i uzasadnienie preferencyjnego traktowania mniejszości etnicznych. Wyniki przedstawione w tabelach 1–9 łącznie dowodzą, że rasa jest nie tyle miarą koloru skóry, co wskaźnikiem zdolności poznawczych. Różne specyfikacje zastosowane w powyższych analizach zwiększają solidność wyników statystycznych i moje przekonanie co do merytorycznych wniosków. W każdej tabeli istotnie pozytywny wpływ werbalnego IQ na dochody zastępuje podobnie istotnie negatywny wpływ rasy. Gdy rasa nie jest istotnym predyktorem dochodów, jak w przypadku uwzględnienia stażu pracy i doświadczenia zawodowego (Tabela 3) lub w latach 80. XX wieku (Tabela 8), wówczas werbalny IQ również nie jest istotnym predyktorem. Moje analizy sugerują, że w ciągu ostatnich 30 lat w Stanach Zjednoczonych nie było żadnych dowodów na powszechną dyskryminację rasową w zakresie wynagrodzeń. Działania afirmatywne i inne preferencyjne traktowanie mniejszości etnicznych w Stanach Zjednoczonych są często uzasadniane chęcią przeciwdziałania i odwrócenia przeszłej i obecnej dyskryminacji wobec nich. Jeśli w przeszłości ani obecnie nie ma dyskryminacji rasowej, to wygląda na to, że tego typu polityka rządowa w dużej mierze traci uzasadnienie.