Autor przedstawia szereg badań dotyczących mediów i dowodzi istnienia powtarzalnych wzorców. Płynące z nich wnioski są uderzające. Korporacje medialne w swojej masie kształtują jednorodny i powtarzalny przekaz, który jest zaprzeczeniem deklarowannych przez nich wartości. Autor wskazuje rozpoznane wzorce przedstawiania rzeczywistości przez korporacje medialne. Omawiane wzroce są powtarzalne i stosowane od lat. Dotyczą kształtowania szeregu przeświadczeń u odbiorcy. Niezależność mediów, równość ras, obiektywność przekazu, rozdział mediów od partii politycznych - hasła powtarzane jak mantry, a statystyka daje obraz całkowicie odwrotny. Dosłownie całkiwicie odwrotny, niesamowite jest to że największe odchylenia są właśnie w tych najczęściej powtarzanych mantrach. Dla przykładu przed śmiercią floyda gdy mordercą był biały rasa była podawana 2.5 razy częściej niż gdy mordercą był murzyn. Po zamieszkach po śmierci floyda media nasiliły przekaz antyrasistowski - deklaratywnie. W praktyce częstotliwość podawania rasy białego mordercu wzrosła dwukrotnie, czarnego zmalała o połowę, i teraz biały morderca jest podawany 7 razy częściej niż czarny - co daje wzrost ogólnej ilości wątków rasowych w przakazie medialnym. Ponad to w 70% przypadków rasa białego mordercy pojawia się już w pierwszych 3 paragrafach, a w przypadku murzyna mordercy w ostatnich 3 - całkowicie na odwrót, z zachowaniem proporcji. Biali są wymieniani z częstotliwością 7 razy wyższą, do tego w pierwszych zdaniach - pomimo że murzyni stanowiąc 13% populacji, popłeniają 53% morderstw, a biali stanowiąc 55% popełniali 30% (odliczając latynosów, bo to inna rasa, pochodza od denisowian).