Kluczowe elementy narracji interseksualnej nie znajdują jednak potwierdzenia w danych. Jest to obecnie standardowy stereotyp, wszczepiony na listy lektur wakacyjnych studentów pierwszego roku za sprawą prac Ta-Nehesi Coatesa i innych, że biali stanowią poważne, jeśli nie śmiertelne, zagrożenie dla czarnych. Kiedyś mogło to być prawdą, ale dziś już nie jest. Właśnie w tym miesiącu Biuro Statystyki Sprawiedliwości opublikowało swoje badanie dotyczące wiktymizacji kryminalnej za 2018 rok. Według badania, w zeszłym roku odnotowano 593 598 przypadków przemocy międzyrasowej (z wyłączeniem zabójstw) między czarnymi i białymi, wliczając w to ataki białych na czarnych i czarnych na białych. Czarni popełnili 537 204 z tych przestępstw międzyrasowych, czyli 90%, a biali 56 394, czyli mniej niż 10%. Ten stosunek staje się coraz bardziej nierówny, pomimo twierdzeń Demokratów o przemocy białych inspirowanej przez Trumpa. W latach 2012–2013 osoby czarnoskóre popełniły 85% wszystkich przestępstw międzyrasowych między osobami czarnoskórymi i białymi: osoby białe popełniły 15%. W latach 2015–2018 wzrosła również całkowita liczba ofiar wśród osób białych oraz częstotliwość ich występowania.