Od 2000 r. opublikowano tylko jeden raport badawczy na temat przestępczości imigrantów. Przeprowadziła go w 2006 r. Ann-Christine Hjelm z Uniwersytetu w Karlstads. Okazało się, że w 2002 r. 85% osób skazanych na co najmniej dwa lata więzienia za gwałt to osoby urodzone za granicą lub imigranci drugiego pokolenia. Raport Szwedzkiej Krajowej Rady ds. Zapobiegania Przestępczości z 1996 r. doprowadził do wniosku, że imigranci z Afryki Północnej (Algierii, Libii, Maroka i Tunezji) byli 23 razy bardziej skłonni do popełnienia gwałtu niż Szwedzi. Liczby dla mężczyzn z Iraku, Bułgarii i Rumunii wynosiły odpowiednio 20, 18 i 18. Mężczyźni z pozostałych krajów Afryki byli 16 razy bardziej skłonni do popełnienia gwałtu: a mężczyźni z Iranu, Peru, Ekwadoru i Boliwii 10 razy bardziej skłonni niż Szwedzi. Nowy trend dotarł do Szwecji z pełną siłą w ciągu ostatnich kilku dekad: gwałt zbiorowy — praktycznie nieznany wcześniej w szwedzkiej historii przestępczości. Liczba gwałtów zbiorowych wzrosła spektakularnie między 1995 a 2006 rokiem. Od tego czasu nie przeprowadzono żadnych badań na ten temat. Szwecja: liczba osób urodzonych za granicą wzrosła z 9% populacji w 1990 r. do 15,4% w 2012 r. W ciągu ostatnich dziesięciu lat liczba gwałtów w Szwecji potroiła się, ponieważ kraj ten stał się głównym celem podróży muzułmańskich imigrantów w Europie. Pisząc dla Gatestone Institute, Ingrid Carlqvist i Lars Hedegaard