W czterech stanowiskach z okresu środkowego paleolitu w Azerbejdżanie, datowanych na 80 000–40 000 lat temu, odnaleziono 85 artefaktów z obsydianu. Na podstawie analizy XRF ustalono, że artefakty pochodziły z 10 głównych źródeł obsydianu. Większość z nich pozyskano w odległości 20–160 km od stanowisk. Dwa źródła oddalone o 350–400 km były wykorzystywane sporadycznie. W grocie Zar wykorzystywano wyłącznie pobliskie źródła Kechaldag i Syunik, oddalone o 20–40 km. Inne stanowiska czerpały surowiec z wielu odległych źródeł na całym Kaukazie Południowym. Sieci rozciągały się aż do wschodniej Anatolii. Wysoce mobilni neandertalczycy, polujący na grubą zwierzynę, pokonywali duże odległości. Obszar interakcji obejmował cały region Kaukazu Południowego. Dowody wskazują, że wymiana obsydianu przez neandertalczyków miała miejsce przed pojawieniem się współczesnych ludzi.