Meksykańskie okręgi o najwyższym stopniu domieszki europejskiej osiągają najlepsze wyniki w testach PISA i matrycach progresywnych. W kolumbijskich okręgach uszeregowanych według stopnia domieszki europejskiej wyniki testu SABER rosną wraz z większym udziałem pochodzenia europejskiego. Regiony Brazylii o większym udziale pochodzenia europejskiego osiągają wyższe wyniki w testach PISA, co pokrywa się z genetycznymi prognozami IQ. Średnie IQ krajów Ameryki Łacińskiej wykazuje korelację na poziomie 0,41 ze stopniem domieszki europejskiej, pomimo różnic ekonomicznych. Czarni Amerykanie o jaśniejszej karnacji osiągają wyższe wyniki niż ci o ciemniejszej karnacji w testach słownictwa GSS i NLSY. Krajowe IQ koreluje z ciemnością skóry na poziomie -0,90 w 55 krajach, co jest silniejsze niż korelacja z PKB. Większe pochodzenie afrykańskie obniża status społeczno-ekonomiczny (SES) w 13 z 14 badań. Większe pochodzenie europejskie podnosi SES w 11 z 13 badań. Większe pochodzenie rdzennych Amerykanów obniża sukces w 13 z 15 badań dotyczących Latynosów. Hereditarne prognozy IQ przy założeniu 100% pochodzenia europejskiego, 90% indiańskiego i 84% afrykańskiego odpowiadają obserwowanym gradientom wyników testów. Wysokie wyniki SABER w Bogocie odpowiadają wysokiemu stopniowi europejskiej domieszki. Wskaźniki koloru skóry niezawodnie odzwierciedlają wpływ europejskiej domieszki na funkcje poznawcze. Historyczne badania Shueya konsekwentnie pokazują, że ciemnoskórzy osiągają lepsze wyniki niż ciemniejsi. Gradienty domieszki powodują precyzyjne różnice w wynikach testów, przekraczające oczekiwania. Całość danych dotyczących domieszki potwierdza wyjaśnienie dziedziczne różnic w IQ między rasami.