Testy IQ mierzą inteligencję ogólną, która u osób rasy białej jest w 60 procentach uwarunkowana genetycznie. Średni wynik IQ osób rasy czarnej jest o 15 punktów niższy od wyniku osób rasy białej. Herrnstein i Murray nie zajmują jednoznacznego stanowiska w kwestii wpływu genów i środowiska, ale twierdzą, że istnieje częściowa niższość genetyczna osób rasy czarnej. Uwarunkowanie genetyczne w grupie osób rasy białej wyklucza wyjaśnienie oparte wyłącznie na czynnikach środowiskowych tylko wtedy, gdy nie zakłada się istnienia ogromnego deficytu środowiskowego u osób rasy czarnej. Wysoki stopień uwarunkowania genetycznego wewnątrz grupy nie mówi nic o różnicach genetycznych między grupami. Przykład kukurydzy Lewontina pokazuje 100-procentową dziedziczność w obrębie grup odżywczych, ale pełną środowiskową przyczynę różnic między grupami. Efekt Flynna podnosi IQ o 3 punkty na dekadę na całym świecie, co odpowiada różnicy między osobami rasy czarnej a białej. Holenderskie IQ wzrosło o 21 punktów w ciągu 30 lat wyłącznie dzięki czynnikom środowiskowym. Osoby rasy czarnej są w niekorzystnej sytuacji środowiskowej jako mniejszość o statusie zbliżonym do kasty, zgodnie z Ogbu. Osoby rasy czarnej o wysokim statusie społeczno-ekonomicznym nadal pozostają w tyle za osobami rasy białej ze względu na dziedzictwo kastowe, w przeciwieństwie do grup imigrantów przybywających z własnej woli. Różnica środowiskowa mogłaby nieuzasadnionie umieścić średnie środowisko osób rasy czarnej na 6. percentylu osób rasy białej, ale odpowiada to zmianom pokoleniowym w Holandii. IQ nie jest uwarunkowane genetycznie ze względu na ogromną normalną wrażliwość środowiskową. Dziedziczność miesza bezpośrednie i pośrednie skutki genetyczne poprzez środowisko. Bliźnięta rasy czarnej nie mają losowego środowiska ze względu na traktowanie oparte na rasie. Dziedziczność wzrasta wraz z wiekiem, gdy środowiska ujednolicają się. Nie przeprowadzono badań nad dziedzicznością w mieszanych populacjach osób rasy czarnej i białej.