Metaanalizy ponad 100 badań wskazują, że wielkość mózgu wykazuje korelację z IQ na poziomie 0,24–0,40. Wielkość mózgu o 1 odchylenie standardowe powyżej średniej pozwala przewidzieć IQ o 0,24–0,40 odchylenia standardowego powyżej średniej. Objętość mózgu zmierzona za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI) wykazuje korelację z IQ na poziomie 0,38, w porównaniu z 0,20 w przypadku pomiarów zewnętrznych. Wielkość mózgu lepiej przewiduje IQ u osób zdrowych (0,26) niż w próbach klinicznych (0,21). Podtesty IQ korelujące z wielkością mózgu korelują również w współczynniku 0,63 z inteligencją ogólną g. Istnieje korelacja genetyczna między IQ a wielkością mózgu wynikająca ze wspólnych genów. Badania podłużne pokazują, że zmiany wielkości mózgu przewidują zmiany IQ. Zarówno wielkość mózgu, jak i IQ osiągają szczyt w wieku około 25 lat, a następnie maleją w starszym wieku. Hodowla myszy pod kątem inteligencji w zakresie rozwiązywania labiryntów przez 12 pokoleń powoduje, że ich mózgi są o 2,5 odchylenia standardowego większe. Globalny wzrost IQ idzie w parze ze wzrostem wielkości mózgu. Ewolucja człowieka pokazuje, że większe mózgi wiążą się z rosnącą inteligencją w różnych gatunkach. Badania wewnątrzrodzinne potwierdzają, że rodzeństwo o większych mózgach ma wyższe IQ. Cztery z pięciu badań rodzinnych wykazują, że wielkość mózgu pozwala przewidzieć różnice w IQ między rodzeństwem. Mężczyźni mają większe mózgi niż kobiety, ale ich IQ jest równe lub wyższe ze względu na gęstość neuronów lub inne czynniki. Przypadki megalencefalii nie mają znaczenia, ponieważ dotyczą mózgów patologicznych. Nisbett nieuczciwie wybrał jedno badanie rodzinne o wynikach zerowych, ignorując cztery badania o wynikach pozytywnych.