Edward Nkoloso walczył po stronie Brytyjczyków podczas II wojny światowej, a następnie potępił białych za to, że zapomnieli o Afrykanach. W 1956 roku trafił do więzienia i był torturowany, co spowodowało u niego zaburzenia psychiczne. W 1964 roku założył zambijską akademię kosmiczną na opuszczonej farmie. Zaplanował rakietę „Cyclops I”, aby wyprzedzić USA i ZSRR w wyścigu na Księżyc. Domagał się milionów od UNESCO, Izraela, USA i ZSRR, ale spotkał się z odmową. Rząd Zambii uznał ten program za żart. Szkolił afronautów, ucząc ich chodzenia na rękach, aby przygotować ich do grawitacji księżycowej. Zrzucał rekrutów w 55-galonowych beczkach po oleju ze wzgórza, aby symulować działanie wirówki. Huśtał kursantów na linach, a następnie przecinał je, aby symulować upadek w stanie nieważkości. Zbudował rakietę w formie cylindra z miedzi i aluminium, przeznaczoną do wystrzelenia za pomocą katapulty. Następnym celem był Mars, a na pokładzie miała znaleźć się ciężarna dziewczyna, dwa koty i misjonarz. Rekruci nazywali go wiejskim głupcem, a program – szaleństwem. Zespół rozpadł się po lądowaniu na Księżycu przez Apollo 11 i ciąży rekrutki. Nkoloso zmarł w 1989 roku, wciąż marząc o podróżach międzyplanetarnych.