Współczynnik Giniego maskuje rzeczywistą nierówność, ponieważ jest niezmienny względem skali. Odchylenie standardowe ujawnia ogromne bezwzględne rozbieżności w dochodach w bogatszych społeczeństwach. Nominalne odchylenie standardowe dochodów mężczyzn w USA wyniosło 75 836 dolarów w 2013 r. w porównaniu z 1027 dolarami w 1940 r. Odchylenie standardowe skorygowane o inflację wzrosło czterokrotnie, odzwierciedlając wzrost średniego dochodu z 15 622 dolarów do 63 344 dolarów. Wskaźnik Giniego dla kobiet spadł w wyniku wejścia na rynek pracy, ale miary bezwzględne są różne. Społeczeństwa historyczne stawały się coraz bogatsze i coraz bardziej nierówne od neolitu do czasów współczesnych. Przedindustrialny wskaźnik Giniego wynosił od 0,1 do 0,7, ale bezwzględna nierówność rosła wraz z bogactwem. Po 1820 r. światowy PKB na mieszkańca wzrósł z 1 500 do 20 000 dolarów, zwiększając bezwzględną nierówność dziesięciokrotnie. Wskaźnik Giniego pozostawał na niezmiennym poziomie na całym świecie pomimo istnienia państw opiekuńczych. Nierówność służy grom o status w dzisiejszym świecie obfitości, gdzie podstawowe potrzeby są tanie. Główne współczesne zastosowania pieniędzy to status, standard życia, przyjemność i wolność. Nierówność nie powoduje buntów – powodują je nagłe spadki poziomu życia. Społeczeństwa rozwinięte lepiej gromadzą bogactwo niż łowcy-zbieracze czy pierwsi rolnicy. W epoce brązu istniały monety, ale nie było banków ograniczających skalę nierówności.