Biali pozostający w związkach międzyrasowych mają IQ niższe o 0,22 odchylenia standardowego. Czarni pozostający w związkach międzyrasowych mają IQ wyższe o 0,31 odchylenia standardowego. Latynosi pozostający w związkach międzyrasowych mają IQ wyższe o 0,73 odchylenia standardowego. Latynosi pozostający w związkach międzyrasowych są wyżsi o 0,29 odchylenia standardowego. Osoby pozostające w związkach międzyrasowych wykazują większą skłonność do podejmowania ryzyka we wszystkich grupach rasowych (Biali d=0,18, Czarni d=0,42, Latynosi d=0,53). Problemy nastolatków mieszanej rasy wynikają z genetycznego przekazywania cech rodziców. Związki międzyrasowe charakteryzują się większą liczbą konfliktów z powodu autoselekcji, a nie napięć rasowych. Dobór partnerski pod kątem IQ występuje we wszystkich grupach rasowych. Mieszanie ras zmniejsza liczbę elit poznawczych poprzez zakłócanie dobierania się par o podobnym IQ w obrębie tej samej rasy. Międzyrasowe dobieranie się pod względem IQ częściowo równoważy efekty dysgeniczne. Depresja outbreedingowa nie wyjaśnia problemów osób mieszanej rasy. Efekty mieszania się na IQ są liniowe. Podejmowanie ryzyka przewiduje randki międzyrasowe we wszystkich głównych rasach. Wykształcenie rodziców znacznie różni się w przypadku osób pochodzenia latynoskiego pozostających w związkach międzyrasowych (p=0,0000000002). Różnice w IQ między osobami pozostającymi w związkach międzyrasowych a endogamicznych są ogromne w przypadku Latynosów (11 punktów). Atrakcyjność fizyczna w niewielkim stopniu pozwala przewidzieć nawiązywanie związków międzyrasowych. Związek z liczbą partnerów utrzymuje się po skorygowaniu o błąd systematyczny. Pięć wielkich cech osobowości jest zbyt mało miarodajnych, by służyć do prognozowania. Azjaci zostali wykluczeni z badania ze względu na małą próbę. Związki między osobami o wysokim statusie społecznym wykazują podobne wzorce.