Roczna częstość występowania przypadków objętych opieką CAMHS wzrosła z 0,8% młodzieży w 2004 r. do 3,9% w 2022 r. Wskaźnik kontaktów z CAMHS w ciągu całego życia wyniósł 20,2% dla kohorty urodzonej w 2005 r. w porównaniu z 5,8% dla kohorty z 1991 r. W większości kohort kobiety wykazywały wyższy wskaźnik kontaktów z CAMHS w ciągu całego życia niż mężczyźni – odpowiednio 22,1% w porównaniu z 18,3%. Wskaźnik kontaktów z CAMHS wśród nastolatków wyniósł 7,6% w 2022 r. w porównaniu z 2% wśród dzieci. W 2022 r. odsetek kontaktów z CAMHS wśród nastoletnich dziewcząt wyniósł 9,94%, w porównaniu z szczytowym wynikiem 6,24% wśród chłopców w 2018 r. Chłopcy co roku wykazywali wyższy odsetek kontaktów z CAMHS w dzieciństwie niż dziewczęta. Liczba kontaktów z CAMHS rosła co roku, z wyjątkiem spadku spowodowanego pandemią COVID w 2020 r. Gwałtowny wzrost liczby kontaktów z CAMHS rozpoczął się w 2011 r. i utrzymywał się. Nastolatki stanowią 70% wszystkich kontaktów z CAMHS. W 2022 r. odsetek dziewcząt korzystających z CAMHS osiągnął szczytowy poziom 4,42% w skali roku, w porównaniu z 3,37% w przypadku chłopców. Trend ten poprzedza pandemię COVID-19, kryzys finansowy i boom mediów społecznościowych. Osoby korzystające z CAMHS w późniejszym okresie korzystają z połowy usług w zakresie zdrowia psychicznego dla dorosłych. Według badań tylko mniejszość młodzieży z zaburzeniami trafia do CAMHS. Rzeczywisty popyt przekracza 20% ze względu na listy oczekujących i odmowy. Słabe wyniki CAMHS utrzymują się w perspektywie krótko- i długoterminowej.