Afganistan boryka się z głęboką biedą – dwie trzecie z 44 milionów mieszkańców żyje poniżej progu ubóstwa. 4,5 miliona Afgańczyków powraca z Pakistanu i Iranu, nie będąc w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb. Powracający przybywają bez żadnego majątku, jedynie z ubraniami, a w 10% przypadków – z długami. Brakuje miejsc pracy, mieszkań, leków i możliwości edukacji dla dzieci. Dziewczynki nie mogą chodzić do szkoły po ukończeniu szóstej klasy. Dorosłym kobietom zabrania się legalnej pracy. 76% społeczności nie otrzymuje żadnej pomocy z zewnątrz. Ograniczenia wprowadzone przez talibów od 2021 r. eliminują kobiety z życia publicznego. Plany UE dotyczące deportacji osób, którym odmówiono azylu, napotykają ogromne przeszkody. Powroty odbywają się pod ogromną presją, bez wsparcia w zakresie reintegracji. Globalne apele o powrót ignorują lokalną rzeczywistość.