W zbiorowej mogile w Chorwacji znaleziono szczątki 41 osób zabitych 6200 lat temu w wyniku pojedynczego, masowego ataku. Analiza DNA wykazała, że 70% ofiar nie miało wśród zabitych bliskich krewnych, co wskazuje na to, że stanowiły one podgrupę większej lokalnej populacji. Liczba zabitych mężczyzn i kobiet była równa, co wyklucza walkę między mężczyznami lub represje wymierzone w konkretną płeć. Urazy czaszki u 13 ofiar wskazują na systematyczną przemoc lub egzekucje. Nie ma dowodów na konflikt migracyjny, ataki na rodziny ani mordy rytualne. Ofiary pochodziły ze wczesnej społeczności pasterskiej, poprzedzającej znane duże osady. Zmiany klimatyczne zakłóciły dostęp do zasobów, takich jak woda, roślinność i zwierzyna łowna, wywołując konflikty terytorialne. Wzrost liczby ludności nadwyrężył lokalne zasoby, napędzając ekspansję i przemoc. Liczne datowania radiowęglowe potwierdzają, że było to pojedyncze pochówki. Większość zgonów miała prawdopodobnie charakter gwałtowny, pomimo braku śladów urazów szkieletowych spowodowanych uszkodzeniami tkanek miękkich. Najstarsze udokumentowane masowe zabójstwo bez rozróżnienia podważa poglądy o pokojowych wczesnych rolnikach.