Trzej Władcy byli półboskimi władcami, którzy dzięki swoim mocom i cnotom poprawiali jakość życia ludzi. Sima Qian wymienił Cesarza Niebios, panującego przez 18 000 lat, Cesarza Ziemi – przez 11 000 lat, oraz Cesarza Ludzi – przez 45 600 lat. Inne wykazy obejmują Fuxiego, Shennonga, Nüwę lub Suirena. Pięciu Cesarzy to moralnie doskonali królowie-mędrcy, tacy jak Huang Di, Zhuanxu, Ku, Yao i Shun. Konfucjusz uznał Yao, Shuna i Yu za idealnych władców. Legendy przypisują tym postaciom wynalazki, tworząc chiński mit założycielski. Qin Shi Huang połączył ich tytuły w „huangdi”, co oznacza cesarza. Okres ten wiąże się z neolityczną kulturą Longshan, która przekształciła się w pierwsze chińskie państwa. Pięciu Cesarskich reprezentowało w rytuałach bogów pięciu kierunków lub pięciu klanów.